سندروم آلرژی دهانی

سندروم آلرژی دهانی

سندروم آلرژی دهانی

 

سندروم آلرژی دهانی یک عکس العمل آلرژیک است که به طور خاص بر روی لب‌ها،دهان،  زبان و گلو تاثیر می‌گذارد. در این نوع از آلرژی، بدن به پروتئین‌هایی خاصی در مواد غذایی واکنش نشات میدهد و به دلیل آنکه این غذاها در طول سال مصرف شده و به صورت کامل در دسترس هستند، فصلی نیز نمی‌باشد.

سندروم آلرژی دهانی

اکثر افراد که حساسیت فصلی دارند، ممکن است از اینکه در فصل آلرژی به برخی غذاها حساس هستند تعجب کنند. به این پدیده سندرم آلرژی دهانی گفته میشود و شایع ترین آلرژی غذایی است که در بزرگسالان مبتلا به آلرژی فصلی دیده می شود. از ویژگی های سندرم آلرژی دهانی ، خارش دهان و گلو پس از خوردن بعضی غذاهای خاص و بیشتر در افرادی شایع میباشد که از آلرژی به گرده ها رنج می برند.

سندروم آلرژی دهانی توسط یک سری از آلرژن های خاص موجود در این غذاها تحریک می شود که با پروتئین های موجود در گرده ها یکسان میباشد. ممکن است سندروم آلرژی دهانی در کودکان نیز  اتفاق بیفتد ولی در بزرگسالان خیلی شایع تر است، چون ابتدا باید آلرژی به گرده ها در فرد گسترش پیدا کند.

تعریف سندروم آلرژی دهانی

سندروم آلرژی دهانی ( (OAS – Oral Allergy Syndrome) به عنوان علائم ناشی از آلرژی وابسته بهIgE با شروع سریع كه در مخاط دهانی اتفاق می‌افتد، تعریف می‌شود.

سندروم آلرژی دهانی به صورت سندرم حساسیت اورال شاید شایع‌ترین حساسیت غذایی مربوط به مواد غذایی در بزرگسالان باشد. ممکن است گسترش این حساسیت در سالهای بعدی زندگی  منجر به مرگ یا حمله‌های شبیه آسم گردد که روزانه بین ۷ تا ۲۴ ساعت طول خواهد کشید . سندروم آلرژی دهانی یا اورال تنها یک حساسیت غذایی نیست، بلکه نشان‌دهندهٔ واکنش متقابل بین آثار باقیماندهٔ درخت یا علف هرزی که در مسافت های دوری هستند مثل گرده می‌باشد که در غذاهایی معین و سبزیجات یافت می‌شود؛ در نتیجه، این حساسیت فقط در بیمارانی دیده می‌شود که به علف و درخت حساس هستند، ومعمولاً محدود به مصرف میوه‌ها و سبزیجات به صورت خام می‌شود.

علائم سندروم آلرژی دهانی

علائم سندروم آلرژی دهانی در میان بیماران بسیار متفاوت است . در این بیماران در عرض چند ثانیه بعد از خوردن میوه یا سبزی تازه به سرعت نشانه‌هایی چون خارش یا آنژیوادما (تورم) در ناحیه لب‌ها، زبان، حلق و کام دهان رخ میدهد. این نشانه‌ها ممكن است به پاسخ‌های آنافیلاكتیك (شوك‌های آلرژی) منجر گردد.

در بسیاری از مبتلایان به سندروم آلرژی دهانی ، واکنش شدید نمیباشد و به محض هضم غذا از بین می رود. اما با این حال باز هم می تواند اذیت کننده باشد، به خصوص اگر ندانید عامل تحریک کننده چیست. در ادامه غذاهایی را به شما معرفی خواهم کرد که سندروم آلرژی دهانی را تحریک می کنند.

میوه ها

میوه ها

 

اگر دچار آلرژی فصلی هستید، وقتی میوه هایی همانند سیب، هلو، شلیل، گیلاس، گلابی و زرد آلو را می خورید حواستان باشدکه دچار سندروم آلرژی دهانی نباشید. همچنین شاید بهتر باشد از گروه ملون ها همچون طالبی، هندوانه و عسلک هم دوری کنید. میوه های گرمسیری مثل موز و کیوی نیز همین شرایط وضعیت را دارند. این میوه ها بیشترین نقش را در این سندروم انجام میدهند .

سبزیجات

میوه ها فقط خوراکی هایی نیستند که می توانند علائم آلرژی را تشدید کنند، سبزیجات نیز می توانند در این میان مقصر باشند. سبزیجاتی که مشکوک به تحریک سندروم آلرژی دهانی هستند میتوانند شامل هویج، کرفس، کدوسبز، فلفل دلمه ای، خیار، پیاز، سیب زمینی سفید و برگ چغندر میباشند .

ادویه ها و دانه ها

پیش از اینکه به سراغ ادویه جات بروید، باید این را بدانید که چگونه برخی ادویه جات، گیاهان و دانه ها می توانند به حساسیت فصلی تان واکنش نشان دهند. جعفری، گشنیز، رازیانه، آفتابگردان، زیره سیاه، خردل، زیره سبز و شوید می تواند موجب احساس خارش ناراحت کننده ای در گلو و دهان شود.

حبوبات و آجیل

دانه های سویا و بادام زمینی دو مورد از تحریک کننده های اصلی سندروم آلرژی دهانی هستند. اگر به بادام زمینی واکنش نشان دادید بهتر است با یک متخصص مشورت کنید و تحت معاینه قرار بگیرید تا اطمینان پیدا کنید واکنشتان نسبت به بادام زمینی و دیگر آجیل ها و حبوبات خیلی شدید نباشد.

 

نقش پدیده واکنش متقاطع در سندروم آلرژی دهانی

گاهی برای سال ها افراد از یک ماده غذایی استفاده کرده اند ، بدون اینکه این ماده غذایی در آنها ایجاد آلرژی نماید، اما ناگهان در یک مقطع از زندگی حساسیت آنها به آن ماده غذایی شروع می‌شود. در این وضعیت شرایط احتمالا آلرژی به دلیل وجود آلرژن نوع دوم  رخ میدهد که آلرژی‌های موجود در این مواد، بسیار ناپایدار و حساس می‌باشند.

اغلب مواد آلرژی زای نوع دوم، بعد از بلع، در معده و دهان، توسط آنزیم‌های پروتئولیتیک موجود در دستگاه گوارش تجزیه می‌شوند و فرصت تحریک سیستم ایمنی را ندارند،ولی گاهی همین فرد با تغییر محیط جغرافیایی خود، از طریق استنشاق، با یک گرده جدید روبه رو می‌شود که بعد از ورود از راه بینی، می‌تواند سیستم ایمنی را تحریک کند و IgE اختصاصی و آلرژی ایجاد نماید.

حال اگر بین آلرژن موجود در گرده و آلرژن موجود در یک ماده غذایی عکس العمل متقابل وجود داشته باشد، شخص با استفاده از آن ماده غذایی (پس از برخورد با گرده) علیه آن ماده غذایی نیز واکنش نشان خواهد داد، زیرا پس از برخورد با ماده آلرژی‌زای گرده، سلول‌های ماستوسیت حساس شده با IgE اختصاصی كه در تمام سطوح مخاطی، از جمله دهان وجود دارند، تحریك می‌شوند، در نتیجه با وجود آن که آلرژی‌های ماده غذایی بسیار ناپایدار میباشند، ولی پس از برخورد با سطوح مخاطی دهان، قبل از تجزیه شدن به IgE‌های سطح سلول‌های ماستوسیت متصل شده و علائم آلرژی به وجود می آورد .

تشخیص سندروم آلرژی دهانی

تشخیص آلرژی‌های غذایی

تشخیص آلرژی‌های غذایی با روش‌های مختلف درون تنی و برون تنی انجام میپذیرد  که می‌توان به گرفتن شرح حال از بیمار، معاینه فیزیکی، تست پریک، حذف غذاهای مشکوک از رژیم فرد و انواع تست‌های چالش اشاره کرد.تشخیص این نوع از سندرم اغلب شامل چندین مرحله می‌شود که به صورت معمول روش‌های بالینی و آزمایشگاهی به حساب می آید .

 

میوه‌ها ( مخصوصا سیب) را به مدت یک دقیقه در مایکروویو قرار دهید و سپس بلافاصله آن‌ها را سرد کرده تا اثرات سندرم آلرژی دهانی به سطح قابل کنترل کم شود.

معمولا مقداری از این پروتئین‌ها در پوست وجود دارند، در نتیجه پوست آن‌ها را قبل از مصرف بگیرید. استفاده از دستکش هنگام پوست کندن میوه می‌تواند نشانه‌های کهیر را کم کند، همچنین سرخ کردن سبزیجات خطر ابتلا به آسم را تا حد زیادی کاهش خواهد داد. علائم افراد مبتلا به سندرم آلرژی دهانی اغلب در طول فصل گرده‌ افزاری بدتر خواهد شد، در نتیجه بهتر است افراد از خوردن میوه‌های آن فصل پرهیز کنند.

مدیریت آلرژی فصلی کلید از بین بردن  نشانه‌های این نوع از سندرم بوده که معمولا در داروهای آنتی‌هیستامین و اسپری استروئیدی تعبیه شده است. افراد باید برای اثرگذاری بیشتر 2 هفته قبل از شروع فصل مصرف آن‌ها را شروع نموده و بعد از آن به طور منظم استفاده نمایند.

نظری دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

13 − 13 =